www.pcobzuidplas.nl 

 

                                                                                                                                                                                             


                                                                                                   

Vrijheid in gebondenheid?                                                                              

 

Er is nu veel aandacht gegeven aan het feit van ‘75 jaar vrijheid’. En terecht al die aandacht.

Het is het waard om thans, al 75 jaar, in die vrijheid te mogen leven en om daarbij stil te staan.

Ook de PCOB heeft in samenwerking met de Historische Vereniging Nieuwerkerk daaraan aandacht gegeven

(zie de brochure met “gemeentebrede herinneringen”) en daarnaast de oorlogsverhalen in de vorige en deze ‘Nieuwsbrief’;

altijd weer lezenswaardig. Er heeft veel bloed gevloeid en dat voor onze vrijheid.

We moeten daarvoor dankbaar zijn!  ‘10 jaar Zuidplas’ is ook een mijlpaal een robuustere gemeente

waarin goede voorzieningen kunnen worden onderhouden.

Het fusieproces heb ik van zeer nabij meegemaakt en het was zeker niet eenvoudig.

Drie gemeentes met vier verschillende culturen, die dan als één gemeente verder moet; ieder met ieder eigen wensen.

Daarvan zijn nog wel de sporen te herkennen. Overigens ieder dorp kan zijn eigen identiteit behouden; een goed uitgangspunt.

Vrijheid in gebondenheid, ja hoe is dat? Welnu, we leven in een andere tijd wil men ons laten weten,

andere gedragsregels, denk aan de 1,5 meter regel etc. Maar waarom?

Omdat er een vrees is besmet te worden met een virus; het ziek-zijn waarvoor eigenlijk (nog) geen medicijn is.

We leven in een lockdown, gebonden aan regels. Geen vrijheid maar gebondenheid.

Geen activiteiten zoals we die gewend waren; geen ledenmiddag. Ook geen kerkdiensten.

Maar we kunnen wel een kaartje sturen of bellen, iets wat met een belcirkel ook een mogelijkheid is (zie laatste pagina).

Even contact maken Het is zo belangrijk, zeker nu er zoveel beperkingen zijn voor de ouderen. 

Vergeet elkaar NIET. Die vrijheid hebben we nog wel!

Er is echter nog een vrijheid. Vrijheid die echt bevrijdt en die alles te boven gaat.

We leven in de tijd tussen Pasen, Hemelvaartsdag en Pinsteren.  Pasen het feest van de opstanding,

een feest wat een horizon geeft, niet gebonden maar in vrijheid naar de grote toekomst,

de vrijheid die Jezus voor ons heeft verworven. Halleluja,  lof zij het Lam, en Jezus belooft:

‘Ik zal jullie niet als wezen achterlaten’. Ja, de Trooster is gekomen, kom Schepper Geest,

daal tot ons neer, verlicht ons duistere verstand. Dat is de bede, juist nu.  

EEN SMEEKGEBED

1  U bent een God van wond’ren.                  2    En nu wil ik U vragen:                                     

    Geen ding is U te groot.                                Toon ons dat U er bent, 

    U bent een God die altijd                               zodat U op ons smeken

    de schoonste uitkomst bood.                          een machtig wonder zendt.

    Als wij een antwoord zoeken                          Ik laat U niet meer los, Heer,

    in onze wanhoop, Heer,                                 tenzij U zeeg’nen zult

    legt U als door een wonder                            en vele met Uw vrede,

    de uitkomst voor ons neer.                             met rust en kracht vervult!”                                              

 

Dat wens ik u toe, vrede, rust en kracht. Gezegende feestdagen, in deze veranderde situatie.                            

Uw voorzitter Siem van Loon.  

P.S. Ik refereerde al aan de Nieuwsbrief; was het u al opgevallen: die van mei 2020 ook in kleur en mooier papier.

Dat kan bijna niet anders. Ik vind het een hele verbetering; wat vindt u? Toch wel iets om te vermelden!

 

 Goed slapen in deze (crisis)tijd         Drie tips van slaapexpert Floris Wouterson

 

De coronacrisis heeft impact op iedereen. We piekeren meer, maken ons zorgen en krijgen stress door alle onzekerheden.

Dat zorgt voor moeite hebben met slapen en intenser dromen. We raken uit onze emotionele balans door hormoonschommelingen [cortisol].

Om onze 24-uurs balans te verbeteren volgen hier drie tips.

  1. Blijf bewegen zoveel mogelijk, het liefst ’s morgens en als het kan buiten. Corona heeft een hekel aan zon [UV];
  2. Eet gezond, tenminste 250 gram groenten + 2 stuks fruit, zet minstens 1x per week vis op het menu. Vermijd suikers

          en snelle koolhydraten. Omdat je minder goed slaapt, raken je hormonen in de war en krijg je trek in zoet eten.

  1. Kijk niet te veel nieuws. Nieuws waar je toch niets aan kunt doen, verhoogt de stress en je gaat je nog meer zorgen

          maken. Door de stress en schommelende hormoonspiegels dromen we meer en ook intenser. Allerlei angsten

         verwerken we ’s nachts, vooral in de dromen.

De tip van de KBO-PCOB: Te weten dat God voor ons zorgt, is wel een hele zorg minder.

 

Schaken en dammen juni 2020

Langzaam maar zeker lijkt het erop, dat de aanpak om het coronavirus onder controle te krijgen werkt.

De wereldwijde uitbraak heeft de afgelopen maanden voor veel spanning en verdriet gezorgd.

Ik hoop dat u deze nare en onzekere tijd goed doormaakt. We snakken er allemaal naar om onze dierbaren weer te omarmen

en de regelmaat van ons leven met inachtneming van alle spelregels een herstart te geven.

Dit geldt uiteraard ook voor de deelnemers van ons gezellige schaak- en damclubje.

Ieder jaar spelen we voor het begin van de zomerpauze eind juni de laatste partijen.

We hervatten het nieuwe seizoen dan weer half september. Helaas is alles nu anders dan anders.

We moeten onze sociale contacten beperken en alle niet-noodzakelijke bijeenkomsten en contacten opschorten.

De schakers en dammers zouden in juni dolgraag nog een spelletje willen spelen, maar we houden ons uiteraard aan de adviezen.

Ons aller gezondheid staat immers voorop. Daarom blijven de schaakstukken en de damschijven voorlopig in hun doosjes.  

We hopen dat we eind september een frisse start met het seizoen 2020/2021 te kunnen maken.

Of dit kan en verantwoord is, leest u uiteraard ruim op tijd in één van de volgende nieuwsbrieven.

 

Tot die tijd is het echt een leuk alternatief om tegen de computer te spelen.

Hebt u het al geprobeerd of aarzelt u nog omdat de spelregels wat weggezakt zijn ?

Weet dat er op internet heel veel websites te vinden zijn waar de spelregels voor zowel beginnende

als meer gevorderden schakers en dammers haarfijn uit de doeken wordt gedaan. 

Tik voor schaken op uw internetbrowser bijvoorbeeld eens in https://www.schaakzone.nl/schaken-voor-beginners/spelregels-van-schaken

en voor dammen https://www.jijbent.nl/spelregels. Veel plezier.

De schakers en dammers wensen u ondanks deze lastige en onvoorspelbare tijd een goede zomertijd toe

en hopelijk tot eind september.  Uiteraard kunt u tegen die tijd op werkdagen

tussen 16.00 en 17.00 u bellen met Max van de Griek (telefoon 0180 - 318 967) en Carel Heine (telefoon 0180 - 314 957).

 

  

 

                                                                                                  

Grootschalige enquête over de toekomst van Nederland

De organisatie ‘Namens Nederland’ houdt een grootschalige enquête onder inwoners van ons land over de toekomst van Nederland. 

Dit initiatief geeft jong en oud de mogelijkheid om mee te denken over wat er op dit moment

en straks ná de coronacrisis van belang is voor ons land.

Het doel is om te komen tot een gemeenschappelijke toekomstvisie en aanpak voor Nederland

en zal tijdens en ná de corona crisis breed worden gepubliceerd. Mede-initiatiefnemer voor deze enquête is de KBO-PCOB.

Juist in deze tijd heerst er veel onzekerheid en onduidelijk over hoe het morgen met ons zal gaan

en wat we moeten doen tijdens en na deze periode.

Hoe kunnen we ondanks de restricties gemeenschappelijk perspectief met elkaar blijven vinden,

zodat we sterker uit deze coronacrisis kunnen komen?  

De antwoorden op vragen die ‘Namens Nederland’ stelt – ‘Hoe nu, morgen én overmorgen verder?’ – zijn daarom crucialer dan ooit. 

U kunt zonodig de vragen meerdere keren invullen als u van gedachten bent veranderd.

Tot eind juni kan de enquête ‘Namens Nederland’ worden ingevuld op http://namensnederland.nl

 

PCOB-afdeling Zuidplas biedt mogelijkheid aanschaf mondkapjes

Voor leden die daarvoor belangstelling hebben bieden wij de mogelijkheid om één of meerdere mondkapjes aan te schaffen.

Deze worden gemaakt door iemand uit de kring van onze PCOB. Ze zijn voorgewassen op 60 graden tegen krimp.

Het is een 100 % katoenen mondkapje (zie voorbeeld) met elastiek, waarin zelf een eenvoudig filter (dubbelgevouwen keukenpapier,

een stukje wasemkapfilter of een papieren zakdoekje) kan worden gedaan.

Het bedekt de neus en de mond. De prijs per stuk is € 5,-. Ze zijn verkrijgbaar in de kleuren zwart, wit en beige.

Na gebruik, dagelijks vervanging is noodzakelijk, kan het kapje gewassen worden op 60 graden.  

Als u hiervoor belangstelling heeft kunt u contact opnemen met Truus Burger, tel. 0180-316725

of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. voor info, bestellen, betalen en bezorgen.

 

Voor uw agenda:   een aantal uitjes, die in verband met de nog geldende coronamaatregelen, geen doorgang vinden:

  • Het bezoek aan v.d.Klooster in Boskoop op 29 juni

            (nb: privébezoek is overigens wel mogelijk, maar alleen op afspraak 0172-212636;

             dat is voor twee personen die twee uur de tijd hebben voor het passen en de koffie met gebak.)

  • De jaarlijkse ontmoetingsdag in Delft op 28 augustus.
  • Over de vakantiereis naar Altastenberg op 21 september is nog niets met zekerheid te zeggen.

PCOB afdeling Zuidplas

  • Als nieuw lid wordt hartelijk welkom geheten mevr. De Jong-Segaar, Bospolderstraat 21B.
  • Op 27 april overleed ons lid Henk Stofberg op 74-jarige leeftijd. Joke wil ook door middel van deze Nieuwsbrief
  • eenieder die heeft meegeleefd in de moeilijke tijd met Henk, bedanken, ook voor de vele telefoontjes en kaarten.
  • De heer en mevrouw Rouvoet (Capelle a/d IJssel) hopen op 13 juni hun 12 ½ jarig huwelijk te vieren.
  • Zij ontmoetten elkaar bij de PCOB en het is voor beiden het tweede huwelijk. Vanaf deze plaats ook een hartelijke gelukwens!

De oplossing van de puzzel uit de mei Nieuwsbrief is: ‘elke muziek heeft zijn hemel’,

een citaat van Guiseppe Verdi. De winnaar is Hans Oster. Gefeliciteerd Hans, de schnitte komt naar je toe!

 

 

                    

 

2020: ’75 jaar V R IJ H E I D ‘

oorlogsverhalen opgetekend door Elly van Gelderen    vervolg

In de Nieuwsbrief van mei 2020 waren de verhalen over Nieuwerkerk en Zevenhuizen opgenomen van Elly van Gelderen,

die mensen interviewde over de Tweede Wereldoorlog.

In deze Nieuwsbrief het vervolg met de verhalen van Moerkapelle en Moordrecht.

Adri en Mieke den Boer hadden hun aandeel bij selectie en illustraties.  

 MOERKAPELLE

 Cornelis Tuitel, geb. 1926:

Ik was 16 jaar toen mij gevraagd werd of ik voor de Ondergrondse wilde gaan werken.

Niemand, ook mijn ouders niet, mocht daar iets van weten. Soms moest ik spijkers op de weg gooien,

zodat de Duitsers lekke banden kregen. Maar de bezetters vroegen aan jongeren

of ze nagelwacht wilden worden om spijkers te zoeken.

Ze kregen dan een Ausweis, dan kreeg je vrijstelling, zodat je ‘s avonds niet binnen hoefde te blijven.

Ik kon als BS-er (de BS is van september 1944) zo’n papiertje wel gebruiken, hoewel ik geen spijkers raapte.

We zorgden ervoor dat de met razzia’s gevluchte en ondergedoken mannen eten kregen zonder voedselbonnen.

Er was veel eten bij de teelboeren, we haalden het bij vrijgevende boeren, maar ook bij gierige boeren die niets gaven,

dus stalen wij ‘s nachts bij hen de ingekuilde aardappelen.

Ik kreeg schietles in de hooischuur van Heyboer naast Rijksweg A12. Veel meisjes werkten als BS-ers als koerier.

Alles werd gesloopt waar hout aan zat, met 20 graden vorst. We zochten eens, om te kunnen stoken,

kolen op de Moordrechtse spoorbaan uit de as die ze vanuit de treinen naar buiten gooiden.

Veel jongens groeven onder de rails, maar dat werd gevaarlijk voor de treinen.

Een Duitse militair brulde: ‘Halt!’.Na ondervraging werden we afgevoerd naar het St. Jozefziekenhuis in Gouda.

Daarvandaan naar Duitsland om te werken, want de arbeidskrachten vandaar waren soldaat.

Ik kon gaan met paard en wagen. De jongens zijn vanuit Duitsland gevlucht.

Piet de Graaf had zelfs 220 km op klompen gelopen naar huis, hij werkte later als chef op ons postkantoor.

Vaak werden er fietsen gevorderd, dan was meestal de oorlogsmisdadiger Han Balvert in zijn gehate SS-uniform erbij.

Men noemde hem ‘De schrik van Gouda’, en hij had vele moorden op zijn geweten.

Met de bevrijding kwam de ondergrondse weer bovengronds, toen zag je mensen marcheren van wie je niet wist dat ze bij de BS waren geweest!

Willem Kooyman:

In onze grote schuur werden paarden van de Duitsers gestald, aardige Poolse staljongens verzorgden ze.

Bij mijn baas, boer Van der Well, was je niet veilig. Het was dicht bij de vaak beschoten spoorbaan.

Bij hen waren ook veel soldaten ingekwartierd.

Soms waren ze dronken en maakten ze lol op hun zolder, dit mocht niet van de ‘hoge pieten’.

Soms mochten we hun paarden gebruiken voor het ploegen, er ging dan een soldaat mee,

zodat we niet stiekem één van die paarden konden meenemen. Het graan moest bijna allemaal naar de moffen,

wij verstopten weleens een volle zak. Eens moest ik mee om te rapporteren waar de paarden waren,

die toen, tot verdriet van de eigenaars, gevorderd werden.

Toen we op de Rijksweg reden kwamen RAF-vliegtuigen bombarderen.

De soldaten renden weg, maar ik moest op de wagen blijven, alsof mijn leven niks waard was.

Na afloop moest ik in het stikdonker de soldaten terugbrengen.

MOORDRECHT

Mevr. T. Houdijk-Kool:

We woonden met ons gezin in de Krom in Moordrecht toen de gehate Han Balvert bij ons binnenkwam om de radio te vorderen.

Wij waren bevriend met zijn ouders, die we kenden vanuit de R.K. kerk, aardige mensen trouwens.

Moeder zei: ‘Wat doe jij nou hier?’ Ze wilde al ‘snotjong’ zeggen, maar bedacht zich.

Hij zei: ‘Als mijn moeder wist dat ik hier was…!’ Mijn man was het weiland ingevlucht.

Han Balvert sloopte het kastje en nam de radio mee.

Nadat Han was opgepakt vonden ze heel wat door hem gestolen spullen in zijn ouderlijk huis.

De ouders zeiden: ‘We schamen ons, hij brengt schande en rouw over de bevolking, onze familie en de kerk.’

Zo heeft  Han Balvert ook nog eens, als represaille voor het opblazen van een spoorlijn,

de boerderij van Ooms in Capelle in brand gestoken, terwijl zij onschuldig waren.

Toen de Canadezen kwamen klom men op hun jeeps en reed men joelend door het dorp.

Er waren veel versierde optochten in open wagens met de bevrijdingsfeesten van 28 tot 31 augustus.

Een bekende klucht werd opgevoerd: ‘De bruiloft van Kloris en Roosje’.

Vele verklede zogenaamde bruidsparen deden mee. Er zijn nog drie echtparen uit voortgekomen.

Het feest ging tot diep in de nacht door, een vrolijke boel.

 Het Weeshuis:

Weeshuis 1874-1974

De laatste wees was uit het Weeshuis vertrokken, toen er in het begin van de oorlog, voor heel kort,

een Duits ziekenhuis van werd gemaakt. Daarna kwamen de Rotterdamse wezen.

Hun mooie grote weeshuis, het Gereformeerd Burgerweeshuis, stond in Rotterdam op de hoek Goudsesingel/ Goudse-Wagenstraat.

Tijdens de bombardementen op 14 mei 1940 werd dit weeshuis geraakt en brandde het tot de grond toe af.

Bijna 100 wezen met hun begeleiders vluchtten naar een groenteveiling en daarna naar de Martha-stichting in Alphen aan den Rijn.

Zij hoorden dat het Moordrechtse weeshuis leegstond, dus verhuisden zij naar Moordrecht, maar het bleek te klein voor deze grote groep.

Twee dependances werden gevonden, één waar later tandarts Freese zou wonen, het andere huis was op de hoek Dorpsstraat/Kerkstoep.

Het weeshuis was eigendom van de Drost-IJsermanstichting, anno 1874 gebouwd uit een nalatenschap

van het echtpaar Drost-IJserman, een rijke steenbakkersfamilie.

In de oorlog was er een gaarkeuken gevestigd in het Moordrechtse weeshuis.

 Nico Stam:

 In Moordrecht werkte ik voor de voedselvoorziening, dus kreeg ik een ‘Ausweis’.

Tijdens aardappels rapen verdwenen de zakken terwijl de Duitse controleur koffie dronk.

Van de boer kreeg ik steeds graan voor de negen mensen thuis.

Ik moest voor de ‘Wehrmacht’ werken en werd ingezet als graver bij de gemaakte Julianasluis (in de oorlog ‘Nieuwe Sluis’ geheten).

Later moest ik in Duitsland gaan werken. Overal vielen bommen, ik heb veel gebeden of ik weer heelhuids thuis mocht komen.

Ik vluchtte, in het donker ben ik in een greppel gesprongen en rende ik in de richting van de pont, waar ik nog net op kon springen.

Ik ben doorgelopen tot Mechelen en opgevangen door het Rode Kruis.

Daarna kon ik met een kolentrein mee naar Amersfoort en vandaar met een hondenkar naar huis. De vreugde was groot toen ik thuiskwam!

Om aan eten te komen ruilden mijn broer en ik touw uit een van de vele touwslagerijen in Moordrecht.

Daarna werd ik wéér afgevoerd naar Duitsland en wéér ben ik ontsnapt.

Wat een vreugde en dankbaarheid was er toen de bevrijding kwam, we dankten God, de kerken zaten vol.

 Mevr. C. Eegdeman:

 Mijn ouders hadden een levensmiddelenzaak op het Kerkplein, zij hadden veel werk met het aannemen van voedselbonnen.

Waar nu in de Dorpsstraat de Pizzawinkel is, was toen het distributiekantoor.

Vader had een varken in de polder, dat werd met andere varkens geslacht.

Van het vlees werd erwtensoep gemaakt, die met Kerstfeest 1944 uitgedeeld werd in de kerk.

Dat was een traktatie, als je zo’n honger had!

Op zolder zaten jongens voor de razzia weggekropen onder een weggewerkt luik.

De vrachtwagens werden gevorderd, dus haalde Koos Kruit zijn vrachtwagen uit elkaar en zette de onderdelen in onze schuur.

Wat was iedereen blij met de bevrijding! Vrouw Bontebal van het textielzaakje maakte van rode, witte en blauwe lapjes rokjes, anderen hadden ook zoiets aan van parachuutstof. De Kerklaan en de Dorpsstraat waren versierd met bloemen en mooie poorten,

en veel vlaggen hingen aan de huizen met portretten van de geallieerde leiders.

Er werden veel spelen georganiseerd. In de Burg. Brandtstraat stond een muziektent met een verhoging, waarop gedanst werd.

Ook bij smederij Vis op de Kerklaan werd op het pleintje gedanst op mondharmonicamuziek.

We maakten een kring en zongen: ‘Hokey, Pokey, voetjes omhoog’, enz. Iedereen deed mee, dolle pret

en een uitgelaten sfeer, een situatie die maanden duurde.

Op het voetbalveld aan de Middelweg waren allerlei activiteiten te doen.

Veel bekijks was er toen soldaat Duiverman met een bellenwagen naar Moordrecht kwam,

en ook toen de doktersdochter Ada van Westendorp met een Canadees trouwde, die hier tijdens de bevrijding gekomen was.

 Adri Verboom, bakker:

 De graanmaalderij van Kors Oudijk langs de Ringvaart in Moordrecht, bij de dorpsbrug - later werd dit de Bethelkerk -

was gevorderd door de Duitsers en volgestopt met paarden.

Er stond een keukenwagen voor het eten voor de soldaten die schuttersputten moesten graven;

‘s nachts sliepen ze in de School-met-de-Bijbel. De kinderen kregen elders onderwijs.

De stalknecht was vriendelijk. Mijn vader gaf vaak brood weg en verkocht soms aardappelen uit de polder.

Vijf jongens zaten tijdens de razzia verstopt achter de oven toen er niet werd gebakken.

Vader gaf hun drinken, want het was daar warm, en meteen stond er een Duitser binnen voor de razzia.

Hij liep naar de schuilplaats en zag de bange jongens.

Hij leek erg ontroerd en zei tegen vader: ‘Ik heb pas een zoon van die leeftijd verloren aan het front.’

Hij liep weg met de woorden: ‘Ik heb niets gezien, adieu.’ Toen waren wíj ontroerd….

 Wim van Hattem, geb. 1927:

 In de loop van de oorlog werden het eten en de brandstof steeds schaarser.

Mijn vader en ik gingen naast de spoorbaan kolen (die uit stoomtreinen vielen) zeven, zodat de as er uitviel.

Politieman De Lange kwam ons waarschuwen dat het levensgevaarlijk was wat we deden.

We gingen weg en even later viel er een bom; hij had ons leven gered!

Later waren wij er wéér, toen er twee Duitsers aankwamen. 

Een vriendelijke oudere Duitser kwam naast ons staan en vertelde dat hij dit in de Eerste Wereldoorlog ook had gedaan.

In 1944 was er in Moordrecht een razzia, ook bij ons. Ze vroegen of vader zoons had.

Ja, hij had er drie, maar die waren zogenaamd al in Duitsland.

Ze verdwenen weer, terwijl mijn twee broers en ik ons hadden verstopt op zolder.

 Piet Bongers:

 Mijn vader was schillenboer, we woonden in de Burg. Brandtstraat. We keken op het huisje waar de Joodse familie Van Bueren woonde.

Het waren aardige mensen, hun zoon Joseph had verkering met Fien, de dochter van de meelbaas in de maalderij aan de Ringvaart.

Wij hebben gezien dat ze weggevoerd zijn met alleen een koffertje bij zich. Later bleek dat ze omgekomen waren in een vernietigingskamp.

Op het oude Moordrechtse kerkhof staat voor hen een monument.

Ook werd een Joodse jongen uit de polder opgepakt.

 

Teuni Oosterwijk:

 

In de nacht van 18 op 19 november 1944 vielen er dreunende bommen in de Stevensstraat;

die waren bedoeld voor de achterliggende spoorlijn, maar ondanks de verduistering waren

er toch lichtjes in de Stevensstraat te zien, zodat die waarschijnlijk op een trein leek.

We waren doodsbang, vader ging kijken en zag dat het huis van zijn broer, oom Geert Verdoold, was beschoten.

Vader ging er naar binnen, wat hij zag is niet te beschrijven, zijn broer Geert stond helemaal ontredderd in een hoek tussen glas en puin.

Er waren gillende kinderen, terwijl de vrouw en twee kinderen van Geert dood op de grond lagen.

Er was ook een zwaargewonde dochter en zijn zoon Adri was met scherven in zijn lijf naar buiten gevlucht.

Geert had zeven kinderen. Zijn vrouw Aagje (Aagje Verdoold-de Kwaasteniet), zijn zonen Geert en Klaas en dochter Rika

werden op de oude begraafplaats begraven, hun grafsteen staat er nog.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tot enkele jaren voor de sloop waren de kogelgaten nog te zien in hun huis.

Er was geen dag meer in zijn leven dat oom Geert niet aan dit drama dacht.

Door de herinneringen aan het onbeschrijfelijke leed kon hij niet meer in dit huis blijven wonen.

Hij verhuisde naar Gouda, waar hij later hertrouwde met de weduwe Kerver.

(Haar man en anderen waren verdronken met het busongeluk in de Moordrechtse Snelle, dat ook in de oorlog plaatsvond.)

De Stevensstraatbewoners zullen dit niet gauw vergeten. Later hoorden we dat Cor Schilders uit de Stevensstraat

in Duitsland was omgekomen bij een bombardement.

 Co Six:

 Onze graanmaalderij was tegenover het weeshuis.

De Duitse kapitein Brand, die de leiding had over de gevorderde KVT, was bij ons ingekwartierd.

Daar werden Duitse auto’s, jeeps en DKW-amfibievoertuigen (die konden varen en rijden) gestald.

Voor zijn pleziertjes kwamen in ruil Moordrechtse meisjes bij hem langs, die hij eten gaf.

De leider van de BS, Frans Vink, kon bij de capitulatie gewoon een gesprek aangaan over wat er moest gebeuren

met de legerauto’s op het KVT-terrein. Het was een aardige Duitser, die ons waarschuwde als er een razzia kwam.

 Mevr. Hetty van Dam-de Lange:

 Mijn vader was politieagent in Moordrecht, een moeilijke positie in de oorlog.

Vaak moest hij opdrachten uitvoeren waar hij niet achterstond.

Als hij niet naar hen luisterde naar commando’s zou hij ontslagen worden en dan zou waarschijnlijk een NSB-er zijn opvolger worden.

Er stond tegenover dat hij risicovolle dingen kon doen, zoals naar de Engelse radio luisteren.

Hij werd niet gefouilleerd of aangehouden. Vader zorgde voor voedselbonnen voor een ondergedoken gezin uit een woonboot.

In grote genaaide binnenzakken bracht hij eten voor onderduikers.

Vanuit de gemeente vroegen zij hem om het bevolkingsregister te bewaren en te verstoppen.

De bezetters wilden dat namelijk inzien om te bekijken welke mannen zij bij de razzia’s konden meenemen.

 Mevrouw Walburg-Kasbergen:

Ik werkte op het gemeentehuis en zat tegenover ene Sprenger.

Vaak ook kwam burgemeester Brandt, die altijd goed wist te verbergen dat hij met de Duitsers heulde.

Op een keer kwam er een bevel dat niemand naar buiten mocht. Burgemeester Brandt deed het wel, er werd op zijn voeten geschoten.

Hij sprong wel een meter hoog en wij lachten natuurlijk achter het raam.

Ik werd door hem ontslagen omdat ik weigerde te collecteren voor de Nederlandse Winterhulporganisatie (WHN).

Later kon ik terugkomen. Eens moest ik op de fiets papieren naar Hillegersberg brengen.

Daar aangekomen moest ik een doos sigaren (niemand had nog sigaren) afleveren bij iemand,

die vrijwillig voor de Duitsers werkte, naar ik toen begreep.

Het grote huis van De Jong aan de Dorpsstraat werd na een veldtocht opgeëist door twee oververmoeide Duitse soldaten.

Ze kropen in het beslapen bed van mijn tantes. In dat huis verstopten zich de buurman en zijn bakkersknechten tijdens een razzia.

 

WHN-collectebus (collectie HVN), ontvangen van gemeente Nieuwerkerk aan den IJssel, 

die deze met wikkels van goede doelen nog jaren werd gebruikt!

Deze en meer Moordrechtse verhalen zijn in 2005 in een HVM-boekje opgenomen:

‘1945 - 2005, 60 jaar vrijheid’ van de Historische Vereniging Moordrecht.

Andere verhalen zijn elders gepubliceerd. Zie daartoe ook: Panc Vink, ‘Oorlog en bevrijding in Moordrecht’, 1995, Jan. H. Kompagnie, ‘De schrik van Gouda’, 2009 en het artikel ’75 jaar vrijheid’ in: ‘Moerdregt’ van april 2020.

In april 2020 verscheen ook het fotoboek van Pim van der Zalm: ‘Moerkapelle. De laatste acht maanden van de Tweede Wereldoorlog, gezien door de ogen van Corrie Oudijk’; Uitgave t.g.v. het 35-jarig bestaan van de Stichting Oud Zevenhuizen-Moerkapelle.

 

De coronacrisis en onze activiteiten        

Nu er verruimende maatregelen zijn ingegaan weten we meer.  

1:  Wat we nu zeker weten is dat groepsactiviteiten absoluut nog niet zijn toegestaan de komende maanden;    

      Individueel kunt u er nu wel op uit, sporten buiten is zelfs goed maar mag maximaal met drie personen;

2:  Zelfstandig wonende senioren mogen nog steeds een drietal bezoekers ontvangen. Als het buiten kan is dat te

     prefereren boven binnen. Maak dus wel gewoon afspraken als het kan.

3: Het bezoek in zorginstellingen wordt georganiseerd op geleide van alle bevindingen en verschilt per instelling;

4: Naar de kapper mag ook, een mondkapje is niet verplicht;

5: Het openbaar vervoer verplicht wel het mondkapje. Voor ons senioren geldt: ga niet als het niet noodzakelijk is.

6: Als de horeca open is, moet worden gereserveerd voor binnen; buiten op het terras heeft de voorkeur.

7: Velen zijn ook mantelzorger. Bij klachten heeft u recht om getest te worden.

 

Geheel nieuwe website van onze PCOB-Zuidplas is nu klaar! ….en voor u beschikbaar!!

12 Mei is de dag van de verpleging en was voor onze webmaster, Jac Spekman, een dag van vreugde;

zelf sprak hij over ‘dag van bevrijding’. Sinds vorig jaar werkte hij aan deze totale vernieuwing en is er veel gebeurd.

Een nieuwe naam vereist een geheel nieuwe invulling.

Organisatorisch bleek dat erg ingewikkeld allemaal.

Nu de website klaar is, wordt u echt uitgenodigd om eens te gaan kijken.

Alles is te vinden onder kopjes met daaronder weer sub-kopjes zodat alles makkelijk te vinden is.

Het zal leuk zijn als u uw reactie wilt sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Ik zal deze bundelen en u kunt die dan lezen in de volgende Nieuwsbrief.

Ook andere initiatieven of ideeën voor onze vereniging blijven zeer welkom.

Tenslotte zijn wij met elkaar en voor elkaar de kracht van de club.                    

Website van de PCOB-afdeling Zuidplas: www.pcobzuidplas.nl

 

Heeft u belangstelling voor een belcirkel? 

Omdat in deze coronatijd bijeenkomsten zijn vervallen, is juist nu contact onderhouden belangrijk.

Gelukkig zijn er meerdere manieren om met elkaar in contact te blijven. Het opzetten van een belcirkel is een makkelijke en effectieve manier. 

U kreeg een eerder aanbod om met de SAZ-belcirkel mee te doen. U koos liever voor de eigen kring

en sommigen zeiden dat het ook niet elke dag zou hoeven. Er zijn meerdere vormen denkbaar en bespreekbaar.

Daarom doen we eerst een opinie onderzoekje.

Heeft u belangstelling om regelmatig te bellen met andere leden,

meldt u zich dan aan bij Truus Burger : 0180 316725 of Nel Oudijk : 0180 315839.

Bij voldoende aanmeldingen laten we u volgende maand weten hoe e.e.a. wordt georganiseerd.

 

Bestuur en medewerkers PCOB afdeling Zuidplas: zie voor volledig overzicht de Nieuwsbrief mei 2020 en de site

Voorzitter                                   Siem van Loon             Alb. van ’t Hartweg 9    2913 LE                                             0180  313506

Secretaris                                   Truus Burger               Boslaan 22                   2912 PA                                             0180  316725

 
 

eerstvolgende Nieuwsbrief: Kopij inleveren; vóór 11 juni 2020

redactie adres: Hertenkruid 6

2914 TD Nieuwerkerk a.d. IJssel   email : Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Het volgende KBO-PCOB magazine en de Nieuwsbrief verschijnen 23 juni 2020

Vanaf die datum kunt u de bladen binnen een week verwachten

 

 

 

 

 

 

 

Wilt u lid worden van de PCOB?                 (u betaalt dit jaar de helft van de contributie)

Naam:                                                                                     ()  m.    () v.     

Roepnaam:                                          Voorletters :                 Geboortedatum:

Adres:

Postcode en woonplaats:

Telefoon:                                             Emailadres:

Gegevens partner hieronder invullen, indien u een partnerlidmaatschap wenst.

Naam:                                                                                                () m.  ()  v.

Roepnaam:                                          Voorletters:                              Geboortedatum:

Datum:                                                 Handtekening:

 

Contributie voor de rest van 2020 : Individueel lid  €  15,00       Partnerlidmaatschap  €  24,00

Aanmelden nieuwe leden: per email Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.  of schriftelijk naar:

                           Ledenadministratie PCOB,  Italiaanse zoom 6, 2912 GH Nieuwerkerk a.d. IJssel

Voor betaling krijgt u een accept giro toegestuurd door de penningmeester.

Wij willen u graag in de volgende nieuwsbrief als nieuw lid vermelden en welkom heten.

Wilt u hier aangeven of u ja of nee akkoord bent met die publicatie?